گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن...
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خانه ی من گلدان زیاد دارد، خانه ی تو چطور؟ هرجایی که ممکن بوده است گلی و گلدان جای بگیرد غفلت نکرده ایم. خانه ی من شیشه های رنگی دارد، خانه ی تو چطور؟خانه ی من دمنوش بابونه دارد و شب ها بوی عود می دهد، در چای دارچین اضافه می کنیم و مقید هستیم که هیچ وقت نباید چای را تنهایی نوشید...سینی نقره و استکان کمر باریک است. خانه ی من مهمان زیاد دارد، زمستان هایش با کرسی گرم می شویم، تابستان ها با شربت خیار
برچسب: سرزمین,
نویسنده: شیوا پورحسین
ای سر به مهر ترین راز جهان!
نخواه که بگویمت!
راه سینه را بر من تنگ مکن!
ای گفتنی ترین سر جهان
دامنت را به رنگ کلام آلوده مکن!
در سینۀ روشنم بگذار که خاموش نگهت دارم!
عیان مشو!
عیان مشو!
ورنه اگر تاب سرپوشیدگی ات نیست!
بر بستر گونه ام روان شو...
+
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۶/۲۳ساعت 11:52 توسط الی
|
برچسب:
نویسنده: شیوا پورحسین
» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.
برچسب: یادبان,
نویسنده: شیوا پورحسین
هول می شم وقتی تو منو می بوسی...
برچسب: حادثه,
نویسنده: شیوا پورحسین
چشم من از وقتی با عشق تو تر شد...
برچسب:
نویسنده: شیوا پورحسین
عزیزِ دل مادر سلام! پسر قشنگم مادرت بی تاب تو شده! دلش برای تو تنگ شده! مادرت دلش می خواهد با تو حرف بزند! از تابستانش برایت بگوید از روز های خستگی از تنش ها و اضطراب هایی که کشید، از پاییزِ در راه...
مادرت دلش برای تو تنگ شده پسرک قشنگم! کجایی تا برایت زیر لب آیت الکرسی زمزمه کنم؟ پسرکم کجایی تا برایت لالایی بخوانم؟
طه جان، من مراقب خودم هستم! مراقب روحم، روانم، جسمم تا بتوانم مادر خوبی برای تو
برچسب:
نویسنده: شیوا پورحسین